Chabad Library · The Frierdiker Rebbe
Sefer HaSichos Rayatz·
איום שלישי, כ"א אדר תש"ט1
עס איז אַ מנהג ישראל צו זאָגן מזל טוב (ואמר: מזל טוב).
עס איז אַ מנהג ישראל צו זאָגן מזל טוב (ואמר: מזל טוב).
בעס איז דאָ אַ וואָרט פון דעם רבי'ן: בת תחלה סימן יפה לבנים2, וואָס איז דאָ יפה?
גאַז עס ווערט געבאָרען אַ בן און מען איז מקיים אַ מצוה — מען איז איהם מכניס לברית, זאָגט מען: כשם שנכנס לברית כן יכנס לתורה ולחופה ולמעשים טובים; אָבער ביי אַ בת איז דאָך דאָס ניטאָ,
ד[ואמר:] אַז עס ווערט געבוירן אַ בת, און מען איז מגדל די בת בדרך התורה והמצוה, מען ערציט איר אַז זי זאָל וויסן וואָס מען מעג און וואָס מען טאָר ניט — איז דאָס איז תחלה, דאָס איז דער יסוד, פון דעם ווערט געבויט די אידישע הויז. און אַז עס איז דאָ די בת, קען נאַכהער זיין יפה לבנים.
ה[וסיים כ"ק אדמו"ר שליט"א:] דער אויבערשטער זאָל אייך העלפן עס זאָל אייך מקוים ווערען דעם רבי'נס ברכה.
ו[ואמר עוד:] איך פריי זיך מיט אים, אָבער עס איז שוין צייט עס זאָל זיין ביי אייך נאָך קינדער, עס זאָל זיין יפה לבנים.
ז[כ"ק אדמו"ר שליט"א לקח הציצה הימנית מהט"ק שלו ונתנה להילד, נטלה ונשקה ואח"כ הניחה על עיניו. הרד"ש שאל להילד: מה זה, ואמר הילד בקול: ציצית.
חלאחר שקרא כ"ק בהפ"נ, אמר:] דער אויבערשטער זאָל ממלא זיין כל משאלות לבכם לטובה ולברכה.
ט[כשיצא הרד"ש נתן ידו לכ"ק אדמו"ר שליט"א ונשקו, והרמ"פ אחז ביד בנו זאב יחזקאל ואמר: איך וויל ער זאָל זיין אַ חסיד, והשיב כ"ק אדמו"ר שליט"א: איך האָף (ולא נתן ידו הקדושה להילד)]3.